Miętus to najzdrowsza polska ryba

Karp króluje na wigilijnych stołach, łosoś stał się symbolem zdrowego stylu życia, a tymczasem w polskich rzekach i jeziorach pływa ryba, która bije oba gatunki na głowę pod względem wartości odżywczych. Miętus – bo o nim mowa – to jeden z największych zaniedbanych skarbów polskiej przyrody i kuchni. Przez lata pozostawał w cieniu bardziej popularnych gatunków, a niesłusznie. Coraz więcej dietetyków i specjalistów żywienia wskazuje na niego jako na prawdziwą superżywność prosto z polskich wód.

WARTO PRZECZYTAĆ : Czy warto jeść owoce? Sprawdź, jak wpływają na zdrowie i samopoczucie

Dlaczego miętus to ryba wyjątkowa?

Lota lota to jedyny słodkowodny przedstawiciel rodziny dorszowatych w Polsce. To już samo w sobie czyni go osobliwością – łączy w sobie cechy charakterystyczne dla ryb morskich, które od lat są uznawane za filar zdrowej diety. Jego mięso jest wyjątkowo chude, białe i delikatne w smaku, a jednocześnie niezwykle bogate w pełnowartościowe białko. W 100 gramach mięsa miętusa znajdziemy nawet 18-19 gramów białka przy minimalnej zawartości tłuszczu, która wynosi zaledwie 1-2 procent. To wynik, którego nie osiąga ani karp, ani popularny łosoś, który ze względu na wysoką zawartość tłuszczu – choć zdrowego – dostarcza znacznie więcej kalorii.

Co jednak wyróżnia go spośród wszystkich polskich ryb słodkowodnych, to jego wątroba. W tradycyjnej kuchni polskiej była ona traktowana niczym przysmak i nie bez powodu. Wątroba miętusa zawiera wyjątkowo duże ilości witaminy A i D, a także kwasów omega-3 – substancji, za którą konsumenci płacą krocie, kupując suplementy diety . Warto przy tym pamiętać, że olej z wątroby miętusa był dawniej stosowany podobnie jak tran z wątroby dorsza – jako naturalny środek wzmacniający odporność i poprawiający kondycję kości i wzroku.

Wartości odżywcze, które robią wrażenie

Miętus to prawdziwa skarbnica mikroelementów. Jego mięso dostarcza znacznych ilości fosforu, potasu, selenu oraz witamin z grupy B, w tym B12, której niedobory dotykają coraz większą część społeczeństwa – szczególnie osoby starsze i te na dietach roślinnych. Witamina B12 odgrywa kluczową rolę w funkcjonowaniu układu nerwowego i produkcji czerwonych krwinek, a jej przyswajalna forma pochodzi niemal wyłącznie z produktów odzwierzęcych.

W porównaniu do karpia miętus wypada lepiej pod względem kaloryczności i proporcji białka do tłuszczu. Karp, choć smaczny i lubiany, ma wyraźnie wyższą zawartość tłuszczu, co sprawia, że jego kaloryczność jest znacznie większa. Łosoś z kolei – choć bogaty w cenne kwasy omega-3 – jest rybą tłustą i dostarcza niemal czterokrotnie więcej kalorii niż miętus. Dla osób dbających o linię, na dietach redukcyjnych lub po prostu szukających lekkiego, ale sycącego posiłku, miętus jest wyborem wręcz idealnym.

Nie bez znaczenia jest też kwestia pochodzenia. Miętus żyje wyłącznie w czystych, zimnych, dobrze natlenowanych wodach – rzekach i jeziorach o wysokiej jakości. Jego obecność w danym zbiorniku jest wręcz wskaźnikiem czystości wody. Oznacza to, że ryba ta nie pochodzi z intensywnych hodowli, nie jest karmiona paszami przemysłowymi i nie akumuluje w swoim ciele substancji, które budzą uzasadnione obawy przy konsumpcji łososi atlantyckich hodowanych w fermach.

Dlaczego miętus zniknął z polskich stołów?

To pytanie, które zadaje sobie coraz więcej pasjonatów kulinarnych i dietetyków. Odpowiedź jest prozaiczna – miętus nigdy nie był rybą łatwą do pozyskania w dużych ilościach. Preferuje zimne wody i aktywny jest głównie zimą, co historycznie ograniczało dostęp do niego. Ponadto jego wygląd – przypominający skrzyżowanie węgorza z dorszem – nie zachęca niewtajemniczonych. Brak obecności w supermarketach i restauracjach sprawił, że kolejne pokolenia po prostu przestały o nim wiedzieć.

Tymczasem w niektórych regionach Polski, szczególnie na Mazurach, Podlasiu i w Bieszczadach, miętus wciąż bywa przyrządzany przez lokalnych rybaków i w regionalnych gospodach. Ci, którzy mieli okazję go spróbować, najczęściej są zaskoczeni delikatnością smaku i konsystencją mięsa, które jest zbliżone do dorsza lub sandacza. Gotowany, smażony na maśle czy duszony w warzywach – sprawdza się doskonale w każdej formie.

Powrót miętusa na polskie stoły byłby nie tylko kulinarną ciekawostką, ale też krokiem w stronę zdrowszego i bardziej świadomego odżywiania. W czasach, gdy coraz głośniej mówi się o powrocie do lokalnych produktów i krótkich łańcuchów dostaw, trudno o lepszy przykład zapomnianego skarbu, który czeka na odkrycie tuż za progiem.