Mężczyźni naprawdę tego nie lubią.

Nie chodzi o wygląd, wiek ani idealny charakter. W relacjach znacznie częściej decydują drobne zachowania, które z czasem zaczynają budować napięcie. Psychologowie zwracają uwagę, że pewne schematy komunikacji mogą osłabiać zaufanie i bliskość — niezależnie od tego, czy dotyczą kobiet, czy mężczyzn. Jest jednak siedem zachowań, które szczególnie często są wskazywane jako sygnały ostrzegawcze w relacjach.

WARTO PRZECZYTAĆ : 7 najciekawszych atrakcji w Świnoujściu .

To nie kwestia „winnej płci”

Mężczyźni naprawdę tego nie lubią. Zanim powstanie kolejny internetowy poradnik o tym, czego „mężczyźni nie znoszą u kobiet”, warto postawić jedną granicę.

Nie istnieje uniwersalna lista zachowań, których nie akceptuje każdy mężczyzna. Ludzie mają różne doświadczenia, potrzeby i granice.

Można jednak wskazać zachowania, które w wielu związkach prowadzą do podobnych problemów: spadku zaufania, poczucia lekceważenia, narastających konfliktów czy emocjonalnego dystansu.

I właśnie na nich warto się skupić.

1. Ciągłe testowanie partnera

„Jeśli mnie kochasz, powinieneś się domyślić”.

„Zobaczmy, czy pierwszy napisze”.

„Nie odbiorę telefonu, żeby sprawdzić, czy będzie próbował ponownie”.

Takie zachowania mogą wydawać się niewinne, szczególnie na początku relacji. Problem pojawia się wtedy, gdy zamiast otwartej komunikacji zaczyna działać system testów.

Partner nie wie już, czy odpowiada na rzeczywistą potrzebę, czy właśnie zdaje egzamin.

W zdrowej relacji znacznie skuteczniejsze jest powiedzenie wprost: „Potrzebuję dzisiaj więcej uwagi” niż oczekiwanie, że druga osoba sama odgadnie właściwą odpowiedź.

2. Porównywanie go z innymi mężczyznami

„Mój były robił to lepiej”.

„Mąż mojej koleżanki potrafi…”.

„Spójrz, jak on się zachowuje”.

Porównania są wyjątkowo destrukcyjne, ponieważ przenoszą rozmowę z konkretnego problemu na ocenę całej osoby.

Jeżeli partner coś zaniedbuje, można o tym powiedzieć. Jeżeli jednak każda rozmowa kończy się zestawieniem go z innym mężczyzną, z czasem może pojawić się poczucie, że niezależnie od starań i tak nie spełnia oczekiwań.

Eksperci zajmujący się komunikacją w związkach od lat podkreślają znaczenie krytyki, pogardy i innych destrukcyjnych wzorców komunikacyjnych. Nie chodzi przy tym o jedną kłótnię, lecz o powtarzający się sposób traktowania partnera.

3. Brak szacunku dla jego granic

Bliskość nie oznacza utraty prywatności.

Każdy człowiek potrzebuje czasem przestrzeni, kontaktu z przyjaciółmi, własnych zainteresowań czy zwyczajnie chwili samotności.

Problem zaczyna się wtedy, gdy potrzeba kontroli zostaje przedstawiona jako dowód miłości.

Sprawdzanie telefonu, żądanie natychmiastowych odpowiedzi, wypytywanie o każdą rozmowę czy oczekiwanie stałej dostępności mogą z czasem zamienić relację w system kontroli.

Co ciekawe, ta sama zasada działa w drugą stronę. Zdrowe granice nie są przywilejem jednej płci.

Zobacz także: Pokrzywa – kiedyś chwast,dzisiaj superfood.

4. Obrażanie się zamiast rozmowy

Każdy ma prawo do złości.

Można również potrzebować czasu, żeby ochłonąć.

Różnica polega na tym, co dzieje się później.

Milczenie jako sposób na ukaranie drugiej osoby, celowe ignorowanie czy przeciąganie napięcia mogą sprawić, że partner przestaje wiedzieć, jak rozwiązać problem.

Zamiast rozmowy pojawia się zgadywanie.

A zgadywanie w związku rzadko prowadzi do dobrych rezultatów.

Znacznie zdrowszy komunikat brzmi: „Jestem zdenerwowana i potrzebuję godziny, żeby ochłonąć. Wróćmy do tego wieczorem”.

To nadal jest konflikt. Ale konflikt, który ma określone ramy.

5. Oczekiwanie, że partner będzie „czytał w myślach”

To jeden z najbardziej popularnych problemów w relacjach.

Jedna osoba uważa, że pewne rzeczy są oczywiste.

Druga nawet nie zdaje sobie sprawy, że właśnie popełniła błąd.

„Powinieneś wiedzieć”.

„Przecież mówiłam”.

„Każdy by się domyślił”.

Tego typu komunikaty mogą tworzyć błędne koło.

Im mniej jedna osoba mówi wprost, czego potrzebuje, tym więcej druga musi zgadywać. A im więcej zgaduje, tym większa szansa, że wybierze źle.

Dojrzała komunikacja nie polega na tym, że partner zawsze wie, czego oczekujemy. Polega na tym, że potrafimy mu to powiedzieć.

6. Nadmierna krytyka

Jedna uwaga dotycząca zachowania może być konstruktywna.

Problem zaczyna się wtedy, gdy krytyka staje się codziennym sposobem komunikacji.

Dowiedz się więcej w tym temacie: Zsiadłe mleko- kiedyś pili je litrami

„Zawsze robisz to źle”.

„Nigdy nie można na tobie polegać”.

„Ty już taki jesteś”.

W takich zdaniach krytykowane jest nie konkretne zachowanie, ale cała osoba.

To ogromna różnica.

Można powiedzieć: „Nie podobało mi się, że nie poinformowałeś mnie o zmianie planów”.

Można też powiedzieć: „Jak zwykle jesteś nieodpowiedzialny”.

Pierwszy komunikat daje szansę na rozwiązanie problemu. Drugi często prowadzi do obrony, kontrataku albo wycofania.

7. Udawanie kogoś, kim się nie jest

Na początku znajomości niemal każdy pokazuje swoją najlepszą stronę.

To naturalne.

Problem pojawia się wtedy, gdy przez wiele miesięcy jedna osoba próbuje odgrywać rolę stworzoną specjalnie po to, by przypodobać się partnerowi.

Udawanie, że lubi się określony styl życia, zainteresowania czy sposób spędzania czasu, może początkowo działać.

Jeśli ciekawi Cię ta tematyka, to tutaj mamy inny artykuł w tej tematyce: Pokrzywa – kiedyś chwast,dzisiaj superfood.

Z czasem jednak pojawia się zmęczenie.

Trudno zbudować stabilną relację na fundamencie ciągłego dopasowywania się.

Autentyczność nie oznacza braku pracy nad sobą. Oznacza raczej, że zmiana wynika z własnej decyzji, a nie ze strachu, że druga osoba odejdzie.

Co naprawdę odstrasza najbardziej?

Jeżeli spojrzeć na wszystkie siedem zachowań, pojawia się wspólny mianownik.

Nie chodzi o to, że ktoś jest zazdrosny, czasem się obraża albo popełnia błąd.

Największym problemem staje się powtarzalny wzorzec.

Każdy może mieć gorszy dzień. Każdy może powiedzieć coś niepotrzebnego. Każdy może czasami potrzebować więcej uwagi.

O jakości relacji decyduje jednak to, czy potrafimy później wrócić do rozmowy, przyznać się do błędu i coś zmienić.

To właśnie dlatego atrakcyjność w dłuższej relacji coraz mniej przypomina konkurs idealnych cech.

Nie chodzi o to, żeby podobać się za wszelką cenę

Najważniejszy wniosek może być zaskakująco prosty.

Kobieta nie powinna rezygnować z własnych potrzeb tylko po to, żeby „nie odstraszyć mężczyzny”. To samo dotyczy mężczyzny.

Zdrowa relacja nie polega na nieustannym pilnowaniu każdego słowa i zachowania.

Chodzi raczej o wzajemny szacunek, jasną komunikację, zaufanie i umiejętność rozwiązywania konfliktów.

Dlatego pytanie „czego mężczyźni nie znoszą u kobiet?” może być mniej użyteczne niż inne:

„Jakie moje zachowania sprawiają, że druga osoba przestaje czuć się przy mnie bezpiecznie, ważnie i szanowana?”

To pytanie nie daje prostego rankingu.

Daje za to coś znacznie cenniejszego — możliwość przyjrzenia się własnej relacji.

Podsumowanie

Nie ma jednej listy zachowań, które automatycznie sprawią, że każdy mężczyzna straci zainteresowanie kobietą. Relacje są znacznie bardziej skomplikowane niż internetowe rankingi.

Są jednak zachowania, które niezależnie od płci potrafią osłabić nawet silną więź: manipulowanie, brak szacunku, ciągła krytyka, kontrola czy nieumiejętność rozmawiania o potrzebach.

Być może więc największym „sekretem” udanej relacji nie jest nauczenie się, czego druga płeć nie znosi.

Być może jest nim zrozumienie, przy jakim zachowaniu obie osoby chcą zostać — i przy jakim zaczynają powoli odchodzić.