Fed utrzymuje stopy na niezmienionym poziomie

Rezerwa Federalna (Fed) na posiedzeniu kończącym się 28 stycznia 2026 roku zdecydowała o utrzymaniu stóp procentowych w przedziale 3,50–3,75 proc. To pierwsza pauza po trzech kolejnych cięciach o 25 pb w drugiej połowie 2025 roku. Decyzja była szeroko oczekiwana przez rynek, choć zaskoczeniem okazały się dwa głosy sprzeciwu – gubernatorów Stephena Mirana i Christophera Wallera, którzy domagali się kolejnej obniżki. Jerome Powell w konferencji prasowej podkreślał, że gospodarka USA wchodzi w 2026 rok na mocnych fundamentach, a obecny poziom stóp jest „odpowiedni”, by wspierać postęp w kierunku celu inflacyjnego 2 proc. przy stabilnym rynku pracy.

Decyzja o pauzie nie przyniosła jednak gwałtownego odbicia dolara – reakcja była umiarkowana i mieszana. W pierwszych dniach lutego amerykańska waluta zyskała na sile względem euro, które wcześniej zbliżyło się do czteroletnich maksimów powyżej 1,20 USD. Na początku lutego EUR/USD oscyluje wokół 1,18–1,185, co oznacza spadek euro o około 0,4–0,7 proc. w stosunku do poziomów sprzed weekendu. Słabszy dolar w styczniu wynikał z niepewności politycznej w Waszyngtonie, w tym nominacji Kevina Warsha na nowego szefa Fed (zastąpi Powella w maju 2026) oraz obaw o niezależność banku centralnego. Pauza Fed nieco uspokoiła nastroje, dając dolarowi oddech.

WARTO PRZECZYTAĆ RÓWNIEŻ : Początek 2026: miesiąc napięć geopolitycznych

Reakcja walut – euro traci, dolar stabilizuje się, złoty lekko słabnie

Fed utrzymuje stopy na niezmienionym poziomie .Na rynku forex euro pozostaje pod presją. Po osiągnięciu szczytu blisko 1,1974 USD pod koniec stycznia, para EUR/USD cofnęła się w okolice 1,180–1,185 na 2 lutego. To efekt mocniejszego dolara po decyzji Fed oraz oczekiwań, że Europejski Bank Centralny (EBC) również utrzyma stopy bez zmian na najbliższym posiedzeniu (czwartek, 5 lutego). Analitycy wskazują, że euro korzystało w ostatnich tygodniach z osłabienia dolara, ale teraz wraca do roli „słabszej” waluty w duecie, bo gospodarka strefy euro rośnie wolniej niż amerykańska.

Dolar amerykański zyskuje lekko względem większości walut G10. W Polsce kurs USD/PLN na 2 lutego oscyluje wokół 3,55 zł, co oznacza niewielki wzrost o 0,04–0,1 proc. w porównaniu z końcem stycznia. Kurs EUR/PLN utrzymuje się w okolicach 4,21 zł. Złoty pozostaje wrażliwy na globalne wahania – umocnienie dolara po pauzie Fed lekko go osłabia, choć nie ma tu paniki. Rynek nadal wycenia scenariusz jednego lub dwóch cięć stóp Fed w drugiej połowie 2026 roku, co ogranicza potencjał wzrostu dolara.

Najbardziej spektakularna reakcja przyszła jednak na rynku złota. Po rekordowym szczycie powyżej 5600 USD za uncję w styczniu 2026, cena kruszcu runęła. 2 lutego spot gold oscyluje w okolicach 4650–4700 USD za uncję, co oznacza spadek o 4–5 proc. w ciągu sesji i ponad 15 proc. od historycznego maksimum. Gwałtowna korekta wynika z realizacji zysków po rajdzie, umocnienia dolara (złoto jest denominowane w USD) oraz zmiany oczekiwań co do polityki Fed – nominacja hawkishowego Kevina Warsha sugeruje wolniejsze luzowanie w przyszłości.

Co dalej? Rynek czeka na dane i politykę Trumpa

Pauza Fed to sygnał, że bank centralny chce „zobaczyć więcej danych” przed kolejnymi ruchami. Najbliższe posiedzenie zaplanowano na 17–18 marca – rynek wycenia aż 90 proc. szans na utrzymanie stóp. Jeśli inflacja pozostanie „nieco podwyższona”, a dane z rynku pracy będą stabilne, Fed może przeciągnąć pauzę nawet do lata. W tle pozostaje polityka Donalda Trumpa – groźby ceł, presja na obniżki stóp i nominacja Warsha tworzą niepewność, która sprzyja wahaniom dolara i złota.

Dla inwestorów w Polsce oznacza to, że złoto po korekcie może znów przyciągać uwagę jako zabezpieczenie przed inflacją i geopolityką. Waluty pozostaną nerwowe – dolar może testować wyższe poziomy, jeśli dane makro z USA będą mocne, a euro będzie szukać wsparcia w oczekiwaniach na stabilizację EBC. Luty 2026 roku zapowiada się na miesiąc wysokiej zmienności na FX i surowcach.